Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: 100 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ

Εντάξει, δεν αντιλέγω, η ιδιωτική τηλεόραση έκανε τα πρώτα της βήματα μόλις το 1989 στην χώρα μας εν αντιθέσει με την δημόσια που εμφανίστηκε αρκετά νωρίτερα.  Κατανοητό και δικαιολογημένο λοιπόν να υπάρχει έλλειψη εμπειρίας και σε αρκετές περιπτώσεις de facto γεγονότα που χρόοοονια ολόκληρα αποτελούν καθεστώς στην δημόσια τηλεόραση να κάνουν μόλις τώρα δειλά-δειλά την εμφάνιση τους στα ιδιωτικά κανάλια.  Αλλά δεν είναι δυνατόν να εμφανίζονται και ως "είδηση".  Δεν είναι δυνατόν η δόξα της πρωτιάς και οι αγώνες μιας ολόκληρης γενιάς δημόσιων λειτουργών χρόνια τώρα,  να αποτυπώνονται σήμερα σαν ένα νεοδημιούργητο και πρωτοποριακό γεγονός.

Η Νικολέτα Ράλλη προέβη λοιπόν στην ακόλουθη δήλωση:
Σώωωωπα!!!  Και όλα αυτά τα παλικάρια της δημόσιας τηλεόρασης που τόσα χρόνια κάνουν το ίδιο γιατί δεν προβλήθηκαν ποτέ;  Μιλάμε για πλήρη έλλειψη αξιοκρατίας, για αναίσχυντη προπαγάνδα ενάντια σε κεκτημένα αιώνων....
Δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι τι έπρεπε, να πάρουν ντουντούκες και να αλωνίζουν στους δρόμους διαλαλώντας τόσο σημαντικά επιτεύγματα;  Όχι!  Σεμνά και ταπεινά ακόμη και σήμερα, συνεχίζουν ένα ιστορικό δεδομένο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και της αποτύπωσης της Εθνικής μας ταυτότητας.
Ίσως το μόνο που θα μπορούσατε να αντιπαραθέσετε είναι ότι τον καφέ τον πληρώνετε από την τσέπη σας εν αντιθέσει με τους υπαλλήλους της δημόσιας τηλεόρασης που τους «κερνάμε» καφεδάκι εμείς .
Θα σας παρακαλούσα λοιπόν κυρία Ράλλη να είστε πιο προσεκτική άλλη φορά όταν απευθύνεστε σε γεγονότα που άλλοι « μάτωσαν» για να μπορείτε εσείς σήμερα να απολαμβάνετε το ίδιο προνόμιο με γάλα η χωρίς...


Υ.Γ.: Φυσικά επειδή δεν το έκανα ποτέ και δεν θα το κάνω ούτε τώρα, δεν βάζω όλους τους υπαλλήλους της δημόσιας τηλεόρασης σε ένα «καζάνι» αλλά νομίζω πως αποτελεί κοινό μυστικό ότι η πλειονότητα αυτών θα βρει πολλά κοινά να ταυτιστεί με αυτή την ανάρτηση.  Οι υπόλοιποι ας πίνουν καφέ στο σπίτι τους...

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ


ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο Μπλού είναι ένα σπάνιο είδος γαλάζιου παπαγάλου Macau ο οποίος ζεί σε ένα κλουβί στην Κωνσταντινούπολη.  Η ιδιοκτήτρια του Σερμπέλ αποφασίζει να τον στείλει στην Βραζιλιάνα φίλη της Σελίνα που κατοικεί στο Ρίο ντε Τζανέιρο, για τα γενέθλια της όμως το πέρασμα του δέματος από την Ελλάδα και η «απόλυτη οργανωτικότητα» των ΕΛΤΑ μπερδεύει τις πόλεις και το πακέτο καταλήγει στην «γραφική» πόλη του Ρίο στην Αχαΐα...
Ο μικρός μας ήρωας μπλέκεται σε μία προσπάθεια κόντρα στην Ελληνική γραφειοκρατεία με σκοπό να φτάσει στον τελικό του προορισμό ενώ οι Ελληνικές αρχές προσπαθούν να τον πείσουν ότι οι παραλίες της Αχαΐας δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτές της Βραζιλίας.
Στην αγωνιώδη προσπάθειά του θα γνωρίσει την Ελληνική πραγματικότητα η οποία θα τον συνεπάρει , θα πέσει θύμα κυκλωμάτων πλαστών διαβατηρίων, θα αναγκαστεί να πουλήσει το κορμί του για να εξασφαλίσει ένα δωμάτιο 12τ.μ. με στοιβαγμένους παπαγάλους για να περάσει την νύχτα του, θα πουλήσει χαρτομάντηλα σε φανάρια για ένα πιάτο νερό με 4 φακές, θα ξυλοφορτωθεί από κάτι «μυστήριους» τύπους με ξυρισμένα κεφάλια και βουλευτική ασυλία και θα καταλήξει με κίνδυνο της  ζωής του να προσπαθεί να σκαρφαλώσει σε κάποια νταλίκα με προορισμό την Ιταλία στο λιμάνι της Πάτρας.
Η ταινία αποτελεί «γροθιά στο στομάχι» σε όσους πιστεύουν πως οι παραλίες του Ρίο ντε Τζανέιρο είναι καλύτερες από αυτές του Ρίο-Αντίρριο και πως οι Βραζιλιάνες είναι ομορφότερες από τις Ελληνίδες.  Η αλήθεια παρουσιάζεται «ωμή» και καταρρίπτει όλους αυτούς του απεχθείς μύθους για την Ελληνική πραγματικότητα, ασχέτως εάν ο ήρωας μας μετά το πέρασμα του από την χώρα μας παρακαλάει το προξενείο να τον στείλει ακόμη και στην Ζουαζιλάνδη... 

ΣΕΝΑΡΙΟ: Παύλος Γερουλάνος

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λουκάς Παπαδήμος - Εθνικό κέντρο κινηματογράφησης κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-Νέας Δημοκρατίας

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Η ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΑΚΟΥΓΕ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ...

Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς τη βραδιά της 13ης Μαϊού, πως αλλιώς να ερμηνεύσει κάποιος τα όσα μαγικά ζήσαμε ως ερυθρόλευκοι αλλά και ως ΕΛΛΗΝΕΣ να διαδραματίζονται στην μεγάλη μας χαμένη πατρίδα...Σε μια γωνιά του παραδείσου, ένα μικρό ξύλινο τραπέζι, δυο πιάτα με μεζέδες και δυο κούπες κρασί...Ο Μήτσος τραγούδαγε και ο Θεός «ταξίδευε», συνεπαιρνόταν όπως κάναμε όλοι τόσα χρόνια που τον είχαμε κοντά μας...και στο τέλος του έκανε την χάρη μόνο και μόνο για να ακούσει «παραγγελιά» το "Αλίμονο" και να πάει «χορτάτος» από μελωδίες για ύπνο...
Δεν μπορεί να έγιναν αλλιώς τα πράγματα, απλά δεν μπορεί....
Δώδεκα ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ που αψήφησαν όλους τους νόμους, μπασκετικούς, φυσικούς, ψυχικούς, κοσμογονικούς πήγαν κόντρα στην ίδια την μοίρα, εναντιώθηκαν σε  οικονομικά και αγωνιστικά κατεστημένα, κατέθεσαν την ίδια τους την ψυχή στο παρκέ και δίδαξαν ότι με θέληση, πίστη και όραμα το «ταβάνι» της επιτυχίας είναι ο ίδιος ο ουρανός, το απόλυτο άπειρο...
Ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει και στα αδέρφια των Αγγελόπουλων, Παναγιώτη και Γιώργο.  Το θεωρώ απόλυτη υποχρέωση μου διότι μη θέλοντας να βγάλω την ουρά μου απ' έξω ομολογώ, όπως και πάρα πολλοί άλλοι άλλωστε, πως ουδέποτε πίστεψα σε αυτή την ομάδα, στο ρόστερ που παιδομάζευε το καλοκαίρι και που στα ταχυδακτυλουργικά χέρια του προπονητή τους μετατράπηκαν σε «λαγούς» που έβγαιναν μέσα από καπέλα και «περιστέρια» που ξεπετάγονταν κάτω από μαντήλια.  Η οικογένεια των Αγγελόπουλων όμως έχοντας ΟΡΑΜΑ, ΠΕΙΣΜΑ, ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΥΠΟΜΟΝΗ στάθηκε δίπλα σε αυτή την ομάδα και η απόλυτη δικαίωση κατά την ταπεινή μου άποψη τους ανήκει σχεδόν ολοκληρωτικά.
Αυτό είναι ίσως και το γεγονός το οποίο με ωθεί να τολμήσω να κάνω ένα βήμα παραπέρα και να καταθέσω μία κοινωνική προέκταση που στριφογυρίζει στο μυαλό μου σχεδόν από την στιγμή που ξεκίνησε η υπερπροσπάθεια αυτών των παιδιών.  Τι διάολο θα καταφέρναμε σαν λαός και σαν χώρα εάν είχαμε λίγο από τον δικό τους τσαμπουκά, ένα κομματάκι από την δική τους ομαδικότητα, μία σταγόνα από το ελιξίριο που τους έκανε να μην κοιτάζουν τι έχουν απέναντί τους αλλά να αφοσιώνονται με θρησκευτική ευλάβεια στην πραγματοποίηση του σκοπού τους και να τον πετυχαίνουν.  Που θα ήμασταν σήμερα αν στην «κεφαλή» μας είχαμε ανθρώπους σαν τα δύο αδέρφια των Αγγελόπουλων (ή τα αδέρφια Γιαννακόπουλων, η πραγματικότητα υπερβαίνει χρώματα και οπαδισμούς) να οδηγούν το «καράβι» σταθερά, πεισμωμένα και προσηλωμένα στην κατάκτηση του στόχου...
Η χθεσινή κατάκτηση έχει να διδάξει  πολλά σε ΟΛΟΥΣ (και όταν λέμε «όλους» εννοούμε «όλους»...) και έχουμε αφήσει πάμπολλες ευκαιρίες διδαχής να περάσουν ανεκμετάλλευτες, ας μην προσθέσουμε άλλη μία...
Και εσύ Δημήτρη, έχεις μεγάλο ρεπερτόριο, μην σταματάς να στήνεις γλέντια εκεί ψηλά...έχουμε ανάγκη και από άλλες τέτοιες βραδιές...

Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

ΑΘΛΟΠΑΙΔΙΕΣ

Χρυσή Αυγή: «Θα απαιτούμε και να εγείρονται και να πέφτουν για κάμψεις οι εκπρόσωποι τύπου»


Η άνωθεν απάντηση η οποία δόθηκε σε ερώτηση «εάν θα συνεχίσουν να εγείρονται οι δημοσιογράφοι σε συνεντεύξεις του κόμματος» μπορεί να προκάλεσε σάλο στον δημοσιογραφικό χώρο και να μην χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό παρόλα αυτά στον πολιτικό χώρο πέρα από κάποιες πρώτες αντιδράσεις η άποψη που επικρατεί είναι πως το νέο αυτό "μέτρο" θα επεκταθεί και εντός του χώρου του κοινοβουλίου μιάς και η Χρυσή Αυγή δείχνει πως θα εξασφαλίσει την είσοδό της σε αυτό και μετά τις επαναληπτικές εκλογές.  Τα επιτελεία των κομμάτων και τα στελέχη τους προετοιμάζονται πυρετωδώς για να μην εκτεθούν την κρίσιμη στιγμή που θα τους δοθεί το παράγγελμα.




ΠΑΠΑΡΗΓΑ-ΤΣΙΠΡΑΣ

Στο προσωπικό γυμναστήριο της γ.γ. του ΚΚΕ στο κτίριο του κινήματος στον Περισσό συναντήσαμε εκτός της ιδίας και τον πρόεδρο του Σύριζα, ο οποίος κλήθηκε σε πρώτη φάση για συμπαράσταση αλλά δεν άντεξε και ενέδωσε σε έναν γύρο κάμψεων με απώτερο σκοπό την σύσφιξη των σχέσεων των δύο ηγετών και την πιθανή σύμπραξη σε μια μετέπειτα κυβέρνηση.  Η Αλέκα Παπαρήγα καταδίκασε ως όφειλε την κίνηση αυτή χωρίς να ξέρει το γιατί...




ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ

Στο κλειστό της Νέας Σμύρνης βρέθηκε ο πάντα χωριστροχτενισμένος πρόεδρος της ΝΔ να ακολουθεί ατομικό πρόγραμμα, ευγενική παραχώρηση όπως μας αποκάλυψε του ίδιου του Τσάκ Νόρρις.  Ιδιαίτερη έμφαση έδινε στην εκγύμναση του δεξιού του χεριού για να μπορεί να υπογράφει εκτός των άλλων και τα μετέπειτα μνημόνια.  Η προεκλογική περίοδος είχε αφήσει εμφανή τα σημάδια κόπωσης στο κορμί του, όμως έδειχνε ακμαιότατος και πανέτοιμος να εντυπωσιάσει όλο τον γυναικείο πληθυσμό της βουλής με βασικό στόχο του την Ντόρα Μπακογιάννη. 



ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

Γνωρίζοντας ότι το «αντίπαλο στρατόπεδο» προετοιμάζεται πυρετωδώς η Ντόρα δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια και σε ιδιωτικό γυμναστήριο ξημεροβραδιάζεται κάνοντας διάδρομο με σκοπό να καλύψει το χαμένο έδαφος το οποίο είναι μάλλον....μεγάλο.  Παρότι γνωρίζει ότι μάλλον θα είναι εκτός βουλής ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια το πρόγραμμά της περιμένωντας την κατάλληλη ευκαιρία να γίνει «χαλίφης στη θέση του χαλίφη».





ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Παρόλο που μας έχει συνηθίσει σε πιο «αυστηρό» dress code και χαρακτήρα, η μικρή Αννούλα εμφάνισε αυτές τις μέρες έναν άλλον εαυτό αρκετά πιο ευλύγιστο.  Φορώντας αθλητικό μπουστάκι επιδόθηκε με σθένος σε παράτολμες ασκήσεις γιόγκα με σκοπό την εύρεση της ψυχικής της ισορροπίας μιάς και ως υπουργός παιδείας έδειχνε να την έχει χάσει.  Έδειξε πάντως πανέτοιμη για εκτέλεση οποιουδήποτε παραγγέλματος ακουστεί σε όποια πτώση και διάλεκτο...



ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Πως να κοντράρει σε παραγγέλματα τους αντιπάλους του με τόσα κιλά.....Κι όμως, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ φέρετε να έχει πάρει προσωπικά το όλο ζήτημα και να κοπιάζει να αλλάξει την εικόνα του ενόψει της ολοκληρωτικής αλλαγής που υποσχέθηκε για την παράταξή του.  Με μπράτσα απο ατσάλι, «κατάπινε» τα κιλά στα βάρη σαν σουβλάκια και έστελνε σθεναρό μήνυμα στους αντιπάλους του.  Η πετσέτα μπήκε σαν διακοσμητικό στην φώτο μιάς και στην πραγματικότητα χρειάστηκε η επέμβαση της πυροσβεστικής για την άντληση του ιδρώτα από τον χώρο.












ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ

Έκαστος στο είδος του και ο Τεό στα μπέργκερ....Για να μπορέσει να εκτελεί παραγγέλματα ο ευτραφούλης πολιτικός έπρεπε κι αυτός να μπεί σε ένα πρόγραμμα.  Έκανε λοιπόν την καρδιά του πέτρα, αποχωρίστηκε το «λιτό» διαιτολόγιο του και πήρε την δύσκολή απόφαση να τρώει μόνο ένα χάμπουργκερ ανά ώρα αντί για δεκατρία που κατανάλωνε μέχρι σήμερα.  «Η πολιτική θέλει θυσίες» αναφώνησε και καταβρόχθισε το.....πρόγραμμα γυμναστικής του...

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

R.I.P.


ΤΟ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ ΤΟΥ Ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ......
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΑΞΕΙ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΡΑ.....